Rozdział 43 Spowiedź druhen

Z różowego notatnika Dorcas Meadowes

Przygotowania do ślubu Jeleniowatych trwały w najlepsze. Oboje już mieli co założyć na uroczystość, kupili już śliczne obrączki z jakimś przesłodkim grawerem, powysyłali zaproszenia i sporządzili listę prezentów. Tak, prawie wszystko było gotowe. Nie było jednak czegoś ważnego dla mnie, Mary i Petunii. Nie miałyśmy jeszcze sukienek dla druhen, co było wprost niedopuszczalnym przeoczeniem!

Dlatego dzisiaj, czyli 16 października, wybrałyśmy się na zakupy. Niestety do mugolskiej części Londynu – była z nami, jedyna nie magiczna druhna, czyli Petunia.

- Dobra, laski, to już piąty sklep, skupmy się! – krzyknęłam do druhen i do Lilki, która w najlepsze siedziała sobie na kanapie i przeglądała pisemko. Taa, teraz to była spokojna, bo sama miała kieckę! – Lily, mówię też do ciebie – powiedziałam przez zaciśnięte zęby.

Ruda podniosła głowę i uśmiechnęła się przepraszająco.

- To czego panie szukają? – zapytała po raz piąty tego dnia, piąta ekspedientka.

- Szukamy sukienek dla druhen. Muszą pasować do każdej z nas – powiedziała Mary i wskazała na nas.

To było ciężkie zadanie i od razu spisane na straty. Mary, wysoka, eteryczna blondynka, o nordyckiej urodzie, Petunia, niby też blondynka, ale taka koścista (a po ciąży jest!) i kanciasta, średniego wzrostu. No i ja, niewysoka brunetka, z figurą klepsydry.

- Ooo – powiedziała inteligentnie kobieta i spojrzała na wiszące dookoła nas suknie – Już czegoś szukam! – chociaż podjęła się tego zadania, w poprzednim sklepie zostałyśmy wyśmiane… Mugole są trochę nieuprzejmi.

- Może ta? – zapytała pokazując nam długą do ziemi sukienkę w jakimś dziwnym, brązowawym kolorze. W kolorze kupy, uściślijmy to. Wszystkie pokręciłyśmy głowami. Chociaż w tym się zgadzałyśmy!

- A może ta? – pokazała nam obrzydliwą sukienkę w kolorze zgniło- zielonym. Uch. Miałam już zaproponować wyjście ze sklepu, gdy pokazała nam ją (http://www.madonna.pl/?page_id=2 sukienka 26 i 27).

Krótką sukienkę, w granatowym kolorze, wyszywaną błyszczącymi kamyczkami. Spojrzałam na dziewczyny.

- Przymierzamy! – zadecydowała Petunia.

 

- O Merlinie! Bosko! – zawołała Lily, gdy wyszłyśmy z przymierzalni. O dziwo, każda z nas prezentowała się w tej sukience naprawdę ładnie. Petunii, stworzyła kobiece kształty, mnie wysmukliła, a Mary dodała blasku.

- Wyglądamy zarąbiście – powiedziałam, spoglądając w lustro – Sukienka jest strojna, więc nie musimy kupować biżuterii, jakieś czaderskie szpilki załatwią sprawę – dodałam.

- Ale butów nie musimy mieć takich samych? – zapytała Petunia – Nie umiem chodzić w wysokich obcasach – dodała zrzędliwym tonem.

- Jasne, możecie sobie same dobrać – odparła Ruda – To ja płacę – dodała i poszła za zadowoloną ekspedientką w stronę kasy.

Z dziennika pijaczki Mary McDonald

Wyszłyśmy z zakupów i skierowałyśmy się do włoskiej restauracji. Uwielbiam włoskie jedzenie!

- Ale byłam głodna! – powiedziała Dorcas, jedząc pizzę – Kocham jeść – dodała, wpychając sobie do paszczy jeszcze większy kawałek jedzenia.

- Wy zawsze tyle jecie? – zapytała Petunia, skromnie skubiąc widelcem sałatę – Ja bym nie mogła… - dodała.

- Jemy, aż padniemy – zażartowała Lily – Chociaż, powinnam się opanować, bo się jeszcze w suknię nie zmieszczę – dodała i odłożyła widelec.

- Przestań, masz figurę modelki – powiedziałam i napiłam się wina – Dziewczyny, a co z wieczorem panieńskim? – zapytałam.

- Że ja o tym nie pomyślałam! – krzyknęła Dor, waląc się otwartą dłonią w czoło – Przecież musi być striptizer i dużo żarcia, picia. Co powiecie na jakiś klub? – zapytała.

- Żadnego striptizera! – powiedziała Lily stanowczym głosem – James by mnie zabił, gdyby dowiedział się, że oglądam jakieś wygibasy rozbierającego się faceta – dodała, patrząc na nas z naganą.

- Ale ten raz w życiu, można zaszaleć -  powiedziałam, czym wszystkich zaskoczyłam – No co, może to dlatego, że jeszcze tego nie zrobiliśmy z Remusem, chcę w końcu zobaczyć nagiego faceta! – dodałam. Kurczę, chyba za dużo wina wypiłam… Znowu!

- Jej, Mary, nie wiedziałam – powiedziała Petunia – Ale tak swoją drogą, to chętnie spojrzałabym na jakieś seksowne ciałko… - dodała, zapewne myśląc o jakimś ciachu, a nie o swoim podtatusiałym mężulku.

- Nie ma mowy! – odparła Lily – Poza tym, James ma świetne ciało, nie muszę oglądać jakiś innych.

- Uch, Lil, pomyśl o nas – powiedziałam, szturchając ją łokciem – Noo, prosimy – dodałam, do czego dołączyła Petunia i nawet Dorcas!

- A co jest z Blackiem nie tak, że chcesz oglądać obcych facetów? – zapytała Lily, patrząc z zaciekawieniem na brunetkę.

- Ech, Syriusz ma ładne ciało, ale ostatnio znalazł sklep gdzie sprzedają te mugolskie chipsy i ciągle coś je! Taki mu bęben urósł… - powiedziała Dor, głośno wzdychając. Pewnie za płaskim brzuchem Syriusza.

Rudowłosa popatrzyła na nasze błagalne miny, pokręciła głową i powiedziała:

- Dobra. Ale jest warunek! Nie może latać przede mną na golasa, może się rozebrać do bokserek, czy co tam noszą striptizerzy.

- Chyba stringi – odparłam. Spojrzałyśmy po sobie i wybuchnęłyśmy śmiechem.

Z pamiętnika Petunii Dursley

Dzień spędzony z dziewczynami był świetny. Od urodzenia Dudziaczka, tylko raz wyszłam z koleżankami! A kiedyś? Wychodziłam co weekend, a to na imprezę, do kina, na wystawę.

- Cześć, kochanie – powiedział Vernon i przelotnie pocałował mnie w policzek i szybko podał mi ufajdanego, chyba zupką, Dudziaczka – Muszę jeszcze skoczyć do biura, może ogarnij trochę kuchnię? – dodał i wyszedł z domu.

Weszłam do kuchni i załamałam się. W mojej laboratoryjnie czystej kuchni, panował okropny bajzel!

- No, Dudziaczku, umyjemy się i tu posprzątamy, tak? – zapytałam malucha.

- Guuu – odparł i walnął mnie rączką w policzek.

- Wróciłam! – krzyknęłam wchodząc do domu. Ustaliliśmy z Jamesem, że będziemy teleportować się przed drzwi wejściowe, a nie prosto do domu. Na ogród zostały rzucone odpowiednie zaklęcia, w końcu jednymi z naszych sąsiadów są mugole.

- W łazience! – usłyszałam głos niosący się z piętra. Poszłam na górę i do naszej sypialni.

- Ooo – weszłam  do łazienki i zaparło mi dech.

Pomieszczenie było oświetlone różnokolorowymi świeczkami, wszędzie były porozrzucane płatki róż, a przy wannie stał kubełek ze schłodzonym szampanem (nie mogłam się powstrzymać, pamięta to ktoś jeszcze? https://www.youtube.com/watch?v=8XJo3HbivHk :)

- Z jakiej to okazji? – zapytałam, podchodząc do Jamesa i całując go w usta.

- Bez okazji – odparł i zdjął ze mnie bluzkę.

Z różowego notatnika Dorcas Meadowes

- Już jestem! – zawołałam, koślawo wchodząc do domu. Zaśmiałam się pod nosem, cóż, chyba jednak wypiłam za dużo wina…

- Dorcas? – zapytał idiotycznie Syriusz, patrząc jak zdejmuję niewygodne szpilki. Czemu my, kobiety, się nimi katujemy? Żeby ładnie wyglądać dla facetów? A czy Syriusz, przestanie jeść dla mnie chipsy? Pewnie nie, bo to zwykły egoista!

- Dorcas, Dorcas, a kogo się spodziewałeś, hm?! – zawołałam, rzucając torebkę na podłogę i przytrzymując się ściany ruszyłam do kuchni – Zobaczysz, zamówię nam striptizera, jak nie rzucisz chipsów! – dodałam, całkiem od rzeczy.

- Czekoladko, o czym ty mówisz? – zapytał, zabierając mi kieliszek, który sobie wyjęłam z szafki. To pociągnę z gwinta, a co!

- Mówię o twoim tłustym brzuchu, Łapo – odparłam, rzucając się na kanapę i wzięłam potężny łyk czerwonego wina.

- Ja?! Ja mam tłusty brzuch?! – zawołał Syriusz, podbiegając do lustra i podnosząc koszulę. Spod kraciastego materiału wypłynął trzęsący się, galaretowaty brzuchol, wielkości, ech, całkiem sporej wielkości! Jestem pijana, nie wymagajcie dobrych porównań!

- Na Merlina, co ja z siebie zrobiłem?! – krzyknął Łapa, wbijając sobie palec wskazujący w swój tłuszczyk – Wyglądam jak mój ojciec! – dodał, lekko się załamując.

- Musisz iść na siłownię, albo no nie wiem, zacznij biegać? – zaproponowałam i leciutko czknęłam. Oo, pizza mi się odbiła, uch, ohyda.

- Taaa, zacznę trenować! Ale, zaraz, zaraz, o co chodzi ze striptizerem? – zapytał, siadając obok mnie i wyrywając mi z rąk butelkę.

- Zamawiamy sobie striptizera na wieczór panieński Lilki – odparłam. I po chwili skapowałam, co powiedziałam. Bo, cholera, miałyśmy nic nie mówić facetom!

- Co, co, co?! – zawołał Syriusz i zatrząsł swoim drugim podbródkiem. Ooo, nawet wcześniej go nie zauważyłam. Zaśmiałam się z tej słodkiej galarety i zakryłam usta. Znowu włączyła mi się Dorcas-Gaduła!

- Niiiccc, zapomnij o tym co powiedziałam – odparłam i wyrwałam mu flaszkę – Idę spać – dodałam, wypiłam resztkę wina, głośno czknęłam i zadowolona z siebie pomaszerowałam do sypialni.

Z dziennika Syriusza Blacka

- Rogacz! – zawołałem do mojego lusterka dwukierunkowego – Rogacz, idioto, odezwij się!! – krzyknąłem i po chwili zobaczyłem twarz Jamesa, po której spływała piana.

- Co ty robisz? – zapytałem inteligentnie.

- Kąpię się – odparł. W oddali usłyszałem śmiech.

- Aaa, myjesz swoją osobistą Wiewiórkę, zgadłem? – zapytałem. Rogacz zaśmiał się i zatrząsł lusterkiem – Słuchaj, odejdź kawałek od Rudej, muszę ci coś powiedzieć. W tajemnicy – dodałem i zrobiłem tajemniczą minę. Chyba powinienem zostać aktorem!

- Dobra, mów – powiedział, wchodząc chyba do sypialni.

- One chcą wynająć striptizera – wyszeptałem, robiąc smutną minę – Na wieczór panieński twojego Rudzielca.

James zrobił zaskoczoną minę.

- Serio? – zapytał. Kiwnąłem głową.

- Dorcas się upiła i wtedy jest strasznie gadatliwa – wytłumaczyłem swoją wiedzę. Rogacz przez chwilę nic nie mówił, i co dziwne - uśmiechnął się.

- Nie martw się, mam plan – powiedział z szatańskim uśmiechem.

- Czego chciał Syriusz, że aż musiałeś wyjść, gdy o tym mówił? – zapytałam, zdmuchując z dłoni pianę na Jamesa.

- Powiedział, że zaczyna trenować, wiesz, ostatnio trochę przybrał na wadze – odparł J i władował się do wanny. Dobrze, że jest dwuosobowa, bo inaczej byśmy byli ściśnięci jak sardynki. Chociaż, raczej by mi to nie przeszkadzało…

James otarł się o mnie i uśmiechnął.

- Może szampana? – zapytał.

Z pamiętnika Petunii Dursley

- Jeszcze nie śpisz? – zapytał Vernon, po wejściu do sypialni. Była druga w nocy, albo jak kto woli, nad ranem.

- Czekałam na ciebie – odparłam, przyglądając się swojemu mężowi.

- Nie było takiej potrzeby, trzeba było iść spać – odparł i wszedł do łazienki.

Zacisnęłam pięści i pomyślałam, że małe macanko ze striptizerem, będzie odpowiednią karą za ignorowanie mnie.

Z dziennika pijaczki Mary McDonald

Cicho wślizgnęłam się do domu i poszłam do swojego pokoju. Nie chciałam, żeby mama zobaczyła mnie w stanie „wstawionym”, więc od razu padłam na łóżko, jednak uprzednio odwieszając sukienkę druhny do szafy.

- Ech, Remusie – westchnęłam do zdjęcia blondyna – Czemu ty musisz być taki szlachetny i dobry? – zapytałam podobiznę ruszającego się chłopaka.

- Przecież już dawno mógłbyś mnie przelecieć – wyszeptałam żałośnie – Ale nie, ty jesteś cholernym dżentelmenem! – podniosłam głos i z hukiem odstawiłam ramkę ze zdjęciem na stolik nocny.

- Myślę, że pomysł Dor był świetny, może gdy usłyszysz o adorujących mnie striptizerach, w końcu coś się stanie – dodałam i poszłam slalomem do łazienki.

 ***

Witajcie! Na początku chciałabym podziękować za komentarze, jak widać, na moim blogu nie ma reguły "Czytasz=Komentujesz", uważam, że jeżeli ktoś chce zostawić po sobie jakiś ślad, lub skomentować, zrobi to sam z siebie, bez żadnych przymusów czy nakazów. A widzę, że jakoś ostatnio więcej osób czytało to opowiadanie, wyświetlenia rosną, więc się cieszę :) Następny rozdział ukaże się w niedzielę lub poniedziałek, myślę, że dodawanie rozdziałów co dwa-trzy dni jest fajne, bo jak tak patrzę na inne blogi, gdzie rozdziały ukazują się co miesiąc (i tak dobrze) lub co pół roku (ekhm), to myślę sobie, że takie osoby zupełnie nie zwracają uwagi na swoich czytelników i mają ich po prostu w du..., no, w miejscu gdzie światło nie dochodzi. Bo to nie jest tak, że się nie znajdzie godzinki lub dwóch na nowy rozdział - chyba, że ktoś potrzebuje parunastu godzin, nigdy nie wiadomo - ja jak zasiadam przy laptopie, to tylko słychać wściekłe walenie w klawiaturę i syczenie jak ktoś mi przeszkadza :D Lubię was "rozpieszczać", więc staram się pisać jak najwięcej i w każdej wolnej chwili. Nie wiem czy ktoś czyta te moje dygresje - po rozdziałowe, więc może już skończę :) Aaa i miłego weekendu!