Rozdział 76 Gdy kobiet nie ma, faceci świrują

- James, tylko ostrożnie, ok? – poprosiłam, pocałowałam męża, oraz uściskałam rączkę Harry’ego.

Był wrześniowy weekend, w którym to miałyśmy rzucić naszych facetów na głęboką wodę – mieli sami zając się dziećmi.

Szczerze? Byłam tym lekko przerażona! Bo taki Syriusz, przecież to zupełnie nieodpowiedzialna osoba! A James, chociaż dobra, bardzo wydoroślał, ale wiecie, czasem widzę przebłyski dawnego Huncwota…

- Jesteś pewien, że sobie poradzicie? – zapytałam, patrząc na bruneta z niepewnością.

- Lily, myślisz, że mógłbym zrobić krzywdę naszemu synowi? – zapytał. Pokręciłam przecząco głową – Więc niczym się nie przejmuj i zmykaj! Tylko nie podrywajcie facetów! – dodał, na co zaśmiałam się głośno.

Złapałam torbę i teleportowałam się do Dorcas.

- Więc… co będziemy robić? – zapytałam gdy już wylądowałyśmy w pokoju hotelowym.

Wybrałyśmy się na weekend do hrabstwa Dorset, znanego z dosyć ładnych plaż - oczywiście biorąc pod uwagę standardy ponurej Anglii.

- Doskonale się bawić! – odparła podekscytowana Megan – Pójdziemy do klubu, upijemy się, wyrwiemy jakieś ciacha i skończymy z kacem gigantem!

Spojrzałam z niedowierzaniem na kuzynkę, a następnie na dziewczyny.

- O matko, naprawdę uwierzyłyście? – zapytała uchachana jak jakaś surykatka,  rudowłosa – Może po prostu pójdziemy potańczyć? Albo cokolwiek innego, co was oderwie od rozmyślań o dzieciach, pieluchach i gotowaniu obiadków.

Dorcas kiwnęła głową i poleciała zając łazienkę.

W co ja się wpakowałam?!

Z dziennika Jamesa Pottera

- Harry, śpij – rozkazałem synowi i dumny ze swoich niewiarygodnych metod wychowawczych, usiadłem na kanapie koło rozwalonego Syriusza – To co, może po Ognistej?

- Lej stary, miałem kiepski dzień – odparł Regulus za brata, trzymając na kolanach bratanka – Tak właściwie, to czy powinniśmy pic alkohol przy dzieciach? – zapytał, marszcząc czoło.

- Jasne, ale nie możemy przesadzić – powiedział Syriusz klepiąc po pleckach najedzoną Carinę – Dzieci usną, będziemy mieli trochę spokoju – dodał, wkładając córkę do turystycznego łóżeczka.

Gdyby tylko to było takie proste…

Po chwili rozległ się głośny ryk Leo, do kumpla dołączył Harry i słodka Carina.

- No nie – westchnął Regulus – A liczyłem na spokojny wieczór…

- No nie wiem, ta sukienka jest taka krótka… I obcisła, a mój brzuch jeszcze nie wrócił do formy – narzekałam.

Szykowałyśmy się do wyjścia już dobrą godzinę, a cóż, nadal byłyśmy w lesie.

- Twój brzuch, pfff! Popatrz na mój! Dzięki ci Merlinie za krem na rozstępy i odpowiednie zabiegi, inaczej nigdy bym się już nie pokazała nago Syriuszowi! – zawołała Dorcas.

- Jejku, jak wy jęczycieee – powiedziała Mary i obrzuciła nas rozzłoszczonym spojrzeniem – Jak na młode mamy, wyglądacie bajecznie, a żalicie się jakbyście miały czterdziechę na karku.

Spojrzałam na Dorcas i wzruszyłam ramionami.

- Dobra, ubieram się – wyszeptałam, przewracając oczami.

Z dziennika Jamesa Pottera

- Hm, ma suchą pieluszkę, najadł się, a i tak wrzeszczy jak opętany… Harry, powiedz tatusiowi, co ci jest, chłopie? – zapytałem syna, spojrzałem na rozbawionego Regulusa i Syriusza zmieniającego pieluszkę córce – A może tęsknisz za mamą, hm? Bo chociaż mamusi nie ma dopiero od dziesięciu godzin, to tatuś też tęskni. I myślę, że możemy tęsknic za tą samą częścią ciała mamusi… - dodałem i połaskotałem syna po pełnym brzuszku.

- Cholera, bracie, zajmij się Leo, drze się jak syrena strażacka! Czemu Dorcas tak łatwo idzie usypianie dzieci? – zapytał zdesperowanym głosem, Łapa.

- Chodź do wujka, mały lewku – zagaworzył Regulus – Kto ma takie małe rączki? Kto ma takie małe paluszki? No kto? – zapytał piskliwym głosem.

Spojrzałem na Syriusza.

- On się już upił, czy co? – zapytałem, wkładając Harry’emu w usta smoczek.

- Nie upiłem się, kretyni! Do dzieci trzeba mieć rękę – odparł Regulus i pokazał nam usypiającego Leo.

- Cholera! – wyszeptał Syriusz, gdy Carina zwróciła swój cały posiłek na jego spodnie i zaczęła głośno płakać.

- To był świetny pomysł! – krzyknęła Dorcas.

Byłyśmy już od trzech godzin w nocnym klubie i świetnie się bawiłyśmy! Tańczyłyśmy, piłyśmy bezalkoholowe drinki(w końcu połowa naszego składu karmi piersią), oraz odprawiałyśmy napalonych facetów.

- Przepraszam stary, ale mam męża! – wrzasnęłam, gdy jakiś rozochocony jegomość zaczął tak tańczyć, że aż prawie się o mnie ocierał całym ciałem.

Cóż, obrączka nieźle odstrasza facetów!

Z dziennika Syriusza Blacka

- Śpią – wyszeptałem zadowolony, patrząc na trójkę brzdąców.

- Ja też już usypiam, dzieciaki strasznie męczą – stwierdził Regulus i zmarszczył brwi – Dobrze, że Mary chce poczekać z powiększaniem rodziny, chyba bym oszalał – dodał i rozwalił się na kanapie.

- Też jestem wykończony – powiedział James i delikatnie biorąc Harry’ego na ręce, ruszył do sypialni.

Podszedłem do łóżeczka i spojrzałem na dzieci.

- Jesteście idealne – wyszeptałem i pogładziłem delikatny policzek córki – Doskonałe.

- Co jest? – warknęłam, gdy zostałam obudzona przez cios w głowę, zadany mi przez ramię Dorcas.

- Sorry – westchnęła dziewczyna – Ktoś puka? – zapytała i podniosła głowę.

Spojrzałam na drzwi.

- Czemu to zawsze ja? – jęknęłam i wstałam z łóżka.

Do hotelu wróciłyśmy dobrze po trzeciej w nocy i tak jak stałyśmy poszłyśmy spać. Przechodząc obok lustra wzdrygnęłam się na swój widok i otworzyłam drzwi.

- Czego? – warknęłam i zobaczyłam na podłodze… Harry’ego w nosidełku.

- Cześć, nie mogliśmy bez was wytrzymać! – powiedział James, wyłaniając się zza ściany, i podnosząc z podłogi nosidełko z synem dał mi buziaka w policzek – Zaszalało się?

Spojrzałam spod przymrużonych powiek, na ładującego się do pokoju Syriusza oraz Regulusa z dziećmi.

- Chyba tak – odparłam i wyjęłam Harry’ego z nosidełka – Kruszynko, mamusia tak się za tobą stęskniła! Nie było chwili, kiedy o tobie nie myślałam – dodałam i pomyślałam, że mówię nieprawdę. Hm, czasami myślałam też o Jamesie…

- Ej no, to miał być babski weekend! Wypad! – warknęła Megan i złapała się za głowę. Cóż, ona nie piła bezalkoholowych drinków…

- Cicho, Meg – odparła Dorcas i wzięła na ręce córkę – Witaj, moja ślicznotko! Tatuś cię nakarmił? Syriuszu, nakarmiłeś dzieci? I czemu ona tak śmierdzi? Nie zmieniłeś jej pieluchy! – Dor popadła w lekki monolog i zaciągnęła obrażonego Łapę, z dziećmi do łazienki.

- Cieszę się, że nie mam dzieci – powiedziała Mary i przytuliła się do Regulusa – Reg, strasznie się za tobą stęskniłam. Co ty na to, żebyśmy wynajęli sobie osobny pokój?

Więc towarzystwo powoli się wykruszało. Dorcas pokrzykiwała na Syriusza w łazience, Mary z Regulusem się ewakuowali, Megan leżała na łóżku i gadała pod nosem o popsuciu weekendu, James zajął się oglądaniem mugolskiej lampki przy łóżku, działającej na dotyk, a ja chodziłam z Harry’m po pokoju.

- Co się działo, że przyjechaliście? – zapytałam, patrząc jak James z uciechą, co chwilę klepał lampę i patrzył jak zapala się światło.

- Stęskniliśmy się – odparł, przerywając tą zajmującą zabawę – A poza tym, dzieci ciągle płakały, chyba nie dawaliśmy sobie rady… - stwierdził z zażenowaniem.

Uśmiechnęłam się (byłam tego pewna!), i wsadziłam Harry’emu smoczek do ust.

- To wracajmy do domu, ta noc była męcząca – powiedziałam i podałam mężowi dziecko – I ja też się bardzo stęskniłam – dodałam i przytuliłam się do moich ukochanych mężczyzn.

Z dziennika Jamesa Pottera

Położyłem najedzonego Harry’ego w łóżeczku i lekko się uśmiechnąłem. Gdy na piątym roku, wyobrażałem sobie moją przyszłość, widziałem tylko Lily. Teraz mam i ukochaną, oraz cudownego syna. Czy życie może być lepsze?

- Śpi? – zapytała cicho Lily, spoglądając na syna.

- Śpi – potwierdziłem. Spojrzałem na żonę i się zachwyciłem. Czy ona zawsze była taka piękna? Ciąża dodała jej pewnego blasku, już nie była dziewczyną. Była śliczną, młodą kobietą.

- Chodźmy – powiedziałem i pociągnąłem ją w stronę sypialni – Mamy co najmniej dwie godziny dla siebie, dopóki Harry nie zacznie się czegoś domagać… Musimy je dobrze wykorzystać! – wyszeptałem, całując rozchylone usta rudowłosej.

 ***

Ahoj! Mam pytanie, czy rozdział wyświetla wam się ze zwykłą czcionką, czy to tylko mój laptop oszalał? Hm...  W dodatku coś mi się stało z "ć"... Ech. Dobra, nie mam żadnych ogłoszeń, wszystkie rozdziały napisane, tylko je jeszcze popoprawiam, nowe rozdziały się piszą, więc taak... Dziękuję za komentarze :)